Now available: ‘War Zone Zoo’

Now available: ‘War Zone Zoo’

The book ‘Oorlogszone Zoo’, written by Kevin Prenger, has been translated in English, titled ‘War Zone Zoo’. It tells the history of the Berlin Zoo during World War 2. The book is available at Amazon, as paper back or as e-book.

May 1945. The war in Europe has come to an end. Bombardments by the Allies and house-to-house combat between the German Wehrmacht and the Russian Red Army have turned the city into a pile of rubble. The impressive 19th century zoo next to Tiergarten Park has also suffered heavily from the violence of war. Many stray bombs came down on the premises.

During the battle of Berlin, the zoo turned into a battlefield as tanks and shells left their destructive traces. The premises of the zoo, once so well-attended, has deteriorated to a gruesome cratered landscape. Dead soldiers and carcasses of animals lie scattered everywhere. Les than 100 of the approximately 3,500 animals have survived.

‘War Zone Zoo’ tells the gripping tale of the Berlin Zoo, its employees and its animals in wartime. Its history and restoration also pass review. This is a story of how violence and dictatorship made the Berlin Zoo lose its innocence, but it is also a story of love for animals, human powers of survival and the rebirth of the historic and public icon the Berlin Zoo still is today.

De vergeten Holocaust

De vergeten Holocaust

Priester Desbois en zijn missie

Sinds 2004 reist de Franse priester Patrick Desbois met zijn team door Oekraïne om onderzoek te doen naar de uitroeiing van de Joden in dat land tijdens de Tweede Wereldoorlog, vanwege het gebrek aan aandacht in Oekraïne en daarbuiten ook wel de vergeten Holocaust genoemd. Het gezelschap bezoekt kleine plattelandsdorpjes en stelt daar aan de bejaarde boerenbevolking telkens dezelfde vraag: “Heeft u hier tijdens de oorlog gewoond?” Wanneer het antwoord bevestigend is, wordt aan de dorpelingen gevraagd of ze zich iets herinneren van wat er indertijd met de Joden uit hun woonplaats gebeurd is. Dan komen de meest gruwelijke herinneringen boven, waarover tientallen jaren lang gezwegen werd.

Patroonhulzen die op 15 april 2006 opgegraven zijn. Foto: Yahad-In unum

Twee dictaturen

Voor de Duitse aanval op de Sovjet-Unie op 22 juni 1941 stond Oekraïne onder Sovjetbewind. In de jaren 1932-1933 werd het land geteisterd door een hongersnood die het leven kostte aan miljoenen burgers. De oorzaak was de door Stalin opgedrongen collectivisering van de landbouw die uitmondde in enorme voedseltekorten. Andere Oekraïners werden gedurende de jaren ’30 slachtoffer van Stalins Grote Terreur, waarbij vaak volkomen onschuldige mensen geëxecuteerd werden of gedeporteerd naar werkkampen in Siberië, omdat ze vals beschuldigd werden van anticommunistische sympathieën, verraad of sabotage. Het wekt dan ook geen verbazing dat na zoveel ellende veel bewoners van Oekraïne de in 1941 binnenvallende Duitse troepen een warm welkom heetten. Ze voelden het als een bevrijding van de Sovjetterreur en hoopten op een onafhankelijk Oekraïne, maar dat was ver van de werkelijkheid. De ene dictatuur verving de ander en aan de terreur en onderdrukking kwam geen eind.

Read more

Verborgen bewijzen van de Holocaust

Verborgen bewijzen van de Holocaust
Archeologisch onderzoek naar de nazi-vernietigingskampen

De toekomst van Holocaustonderzoek, zo noemt de Israëlische archeoloog Yoram Haimi de opgravingen op het terrein van het voormalige Duitse vernietigingskamp Sobibor in Polen. Hij en zijn collega’s proberen de exacte locatie van de gaskamers vast te stellen en de precieze indeling van het kamp in kaart te brengen. Persoonlijke bezittingen van slachtoffers, zoals sieraden, sigarettenkokers en muntjes, worden opgegraven en gedocumenteerd. Archeologisch onderzoek naar vernietigingskampen heeft de afgelopen jaren ook op andere locaties in Polen plaatsgevonden, bijvoorbeeld in Treblinka. De resultaten vormen belangrijk aanvullend bewijs, want tot dusver was de kennis van deze kampen hoofdzakelijk gebaseerd op getuigenissen van daders en overlevenden, die nogal eens op details van elkaar afwijken.

Archeologische opgravingen in Sobibor in 2011. Foto: Wojcieh Mazurek

Sporen uitgewist

Wie na de oorlog zocht naar overblijfselen van de vernietigingskampen Chelmno, Belzec, Sobibor of Treblinka trof slechts verlaten terreinen of vredige natuur aan. Anders dan in Auschwitz of  Majdanek, waar het Rode Leger bij de bevrijding onder meer intacte barakken, restanten van de crematoria en overlevende gevangenen aantrof, resteerden er na de oorlog geen bovengrondse restanten van de overige vier bovengenoemde vernietigingskampen. De nazi’s hadden zorgvuldig alle aan het oppervlak zichtbare sporen van hun misdaden uitgewist. Dat ze in deze kampen bij elkaar naar schatting meer dan 1 miljoen Joodse mensen omgebracht hadden, moest voor altijd voor de wereld verborgen blijven.

Read more